ZAMAN AVUÇLARIMDA BİR ÇİÇEKTİ

Gözlerimi
Umutla yaşamaya çevirdim
Fakat açtığım kapı
Karanlık bir odaydı
Ölümü duya duya içeri girdim
Anasız bebekler gibi
Dertler Kucağımdaydı...
Yıllarca karanlıkta oturdum ve dolaştım
Sönük bir yıldız gibi
Tek kendimi ışıttım
Hergün içtim mest oldum
Coştum,duruldum,taştım
Ne geldiyse önüme kırdım,dağıttım,yırttım…
Sonra tamamen söndüm
Lambam ışıtmaz oldu
Her elimi başıma attığımda kurşun yedim
Zaman avuçlarımda bir çiçekti ki soldu
Ömrümü o zamanın akan seline verdim...
                                                           Metin YAZGAÇ
                                                          

Yorumlar

Popüler Yayınlar